Opin vísindi

Grímur Thomsen og framandgerving Pindars

Grímur Thomsen og framandgerving Pindars


Titill: Grímur Thomsen og framandgerving Pindars
Aðrir titlar: Grímur Thomsen and Pindar’s Foreignization
Höfundur: Svavarsson, Svavar Hrafn
Útgáfa: 2016
Tungumál: Íslenska
Umfang: 217-249
Háskóli/Stofnun: Háskóli Íslands
University of Iceland
Svið: Hugvísindasvið (HÍ)
School of Humanities (UI)
Deild: Sagnfræði- og heimspekideild (HÍ)
Faculty of History and Philosophy (UI)
Birtist í: Milli mála;8
ISSN: 2298-1918
2298-7215 (eISSN)
Efnisorð: Bókmenntagreining; Forngríska; Ljóð; Grímur Thomsen; Pindar; Foreignization
URI: https://hdl.handle.net/20.500.11815/514

Skoða fulla færslu

Tilvitnun:

Svavar Hrafn Svavarsson. (2016). Grímur Thomsen og framandgerving Pindars, Milli mála, 8, 217-249.

Útdráttur:

 
Kvæðaþýðingar Gríms Thomsen hafa frá fyrstu tíð þótt ágæt dæmi um staðfærslu eða aðlögun erlends skáldskapar að íslenskum hefðum og hugarfari, þar sem erlendu kvæðin séu nánast átylla rammíslensks skáldskapar Gríms. Við þetta mat er hins vegar litið fram hjá þýðingum Gríms á forngrískum kveðskap, enda falla þær miður vel að þessu viðhorfi. Síðustu ár ævi sinnar þýddi Grímur mest úr forngrísku, ekki síst eftir drápuhöfundinn Pindar. Þetta myrka skáld var nánast framandleikinn holdi klæddur. Það kemur ekki á óvart að þessum þýðingum hafi snemma verið tekið fálega; kvæðin voru útskýrð sem sérviska gamalmennis sem þoldi illa samtíma sinn. Í greininni held ég því fram að Grími hafi ekki gengið til að staðfæra með þýðingum sínum á Pindar og öðrum forngrískum skáldum, heldur hampi hann framandleikanum og vilji þannig auðga íslenskar bókmenntir.
 
Grímur Thomsen’s translations have usually been viewed as excellent examples of the domestication or adaptation of foreign poetry to Icelandic traditions and mentality. The originals have been regarded as all but a pretext for Thomsen’s thoroughly Icelandic poetry. Such a view, however, disregards his translations of ancient Greek poetry, in particular the odes of Pindar. Famous for his obscurity, Pindar is arguably the most foreign of ancient Greek poets. Thomsen’s translations were badly received and explained away as the eccentricities of a senile querulous of the times. In this article the argument is made that domestication played little or no role in Thomsen’s translations of Pindar. The translator should rather be regarded as a champion of foreignization, through which he clearly intended to enrich Icelandic literature.
 

Skrár

Þetta verk birtist í eftirfarandi safni/söfnum:


Fletta

Um vefinn

Reikningurinn minn