Opin vísindi

Artistic actions for sustainability : potential of art in education for sustainability

Artistic actions for sustainability : potential of art in education for sustainability


Titill: Artistic actions for sustainability : potential of art in education for sustainability
Höfundur: Jónsdóttir, Ásthildur B.
Leiðbeinandi: Allyson Macdonald
Timo Jokela
Útgáfa: 2017
Tungumál: Enska
Háskóli/Stofnun: Háskóli Íslands
University of Iceland
Svið: Menntavísindasvið (HÍ)
School of Education (UI)
ISBN: 9789523370159
9789523370166
Birtist í: Acta Universitatis Lapponiensis;355
Acta electronica Universitatis Lapponiensis;222
ISSN: 0788-7604
1796-6310
Efnisorð: Doktorsritgerðir; Sjálfbærni; Listkennsla; Samtímalist; Kennslufræði; Listir
URI: https://hdl.handle.net/20.500.11815/357

Skoða fulla færslu

Tilvitnun:

Ásthildur B. Jónsdóttir. (2017). Artistic actions for sustainability: potential of art in education for sustainability (doktorsritgerð). University of Lapland, Rovaniemi.

Útdráttur:

 
This review focuses on the potential of art in education for sustainability in the context of teacher education and art creation. Both action research and art-based research are used to explore the role that art and art education might play in Education for Sustainability (EfS). These two approaches created a space where I was able to gain a better understanding and awareness of EfS. Two courses conducted annually within the Iceland Academy of the Arts teacher education programme formed the foundation of the research which spanned six years. Findings were presented in 7 articles, three exhibitions and this review, in addition to being discussed at conferences and regional courses. Sustainability is a contested concept and EfS takes several forms depending on the definition of the concept. In this research I used the definition of finding a balance between well-being and the integrity of nature. Concepts from critical, place-based, and visual culture art education are fundamental to this research. In the early stages I focused on my own work practices and context to explore the core of the pedagogy I wished to understand. I saw two important issues emerging in the discourse found in the practice and education of art teachers for sustainability. One issue led me to design interventions addressing virtues and values, in particular the spring workshop in the Botanical Garden of Reykjavík. The other issue was the significance of participation in developing the kind of conduct, character and manner needed for action competence, a core concept in planning sustainability education. By developing different settings for learning with student teachers, several forms of pedagogy could be investigated. Sustainability issues were identified by participants and extended through an art-based approach. Collaborative work practices aimed at making an impact on students’ and museum visitors’ understanding and sharpening their awareness of environmental, cultural, economic and social issues. To this end I used contemporary art, artistic examination, experiments, installations and purposeful curatorial practices in the art exhibitions. When working with project-based learning that incorporates participatory pedagogy both the student teachers and I have learnt to understand the role that art might play in our development and understanding of EfS. Nurturing supportive learning conditions allowed us to develop our efficacy and working with others with shared motivation has led to collective efficacy. The artistic actions are dynamic and are dependent on time as people move and grow. Towards the end of the research I was ready to construct a four-stage heuristic device to guide my future work in EfS, based on two concepts, values and culture, and in line with the range of experiences and observations emerging in the work with students. In each of the four stages the user is required to question both values and culture, while taking note of the presence or absence of EfS principles. My view of learning incorporates transdisciplinary approaches that allow for different perspectives and types of knowledge. This research study has shown how collaboration in community-based practices and participatory pedagogy are central in developing an understanding of EfS. It also highlights the importance in EfS of student driven initiatives with a strong connection to lived experience. For student teachers to develop action competence and collective efficacy they should experience learning environments where young learners are expected to find their own ideas and voices, and express themselves meaningfully. Creating work settings for choice based learning empowers educators and students as they discover conditions and settings in which they become empowered. This research supports the conclusion that through combining artistic approaches and by connecting practice to theory, art has great potential in education for sustainability.
 
Möguleikar samtímalistar til menntunar til sjálfbærni eru rannsakaðir og metnir út frá sjónarhorni kennslufræða og listsköpunar. Verkefnið byggir á starfendarannsókn og listrannsókn. Rannsóknin fór fram í listkennsludeild Listaháskóla Íslands þar sem ég starfa sem lektor og fagstjóri. Tveir lykiláfangar voru lagðir til grundvallar starfendarannsókninni, Listir og sjálfbærni og Kennslufræði sjónlista, þ.á m. verkefni sem unnið var með kennaranemum og grunnskólanemendum í Grasagarði Reykjavíkur. Í áföngunum þróaði ég mismunandi aðferðir til að læra með kennaranemum. Lögð var áhersla á þátttöku og tilraunir sem tengjast áherslum gagnrýnnar kennslufræði (e. critical education). Ég kannaði hvernig hægt er að skynja, túlka og skilja hugtakið sjálfbærni með því að skoða, skapa og túlka samtímalist. Hugtakið sjálfbærni er umdeilt og í stöðugri þróun og til eru margar skilgreiningar á því. Hér er stuðst við þann skilning að kjarninn sé jafnvægi á milli ‘hins góða lífs’ og virðingar fyrir þeim takmörkunum sem náttúran setur. Skilgreiningar á hugtakinu sjálfbærni ræður því hvaða kennslu- og námsaðferðir verða fyrir valnu. Gagnrýnið listrænt grenndarnám (e. critical place-based education) er sú aðferð sem ég aðhyllist. Ég þróaði eigin starfshætti með því að ígrunda starf mitt. Ég athugaði hvernig náms og kennsluaðferðir hafa hentað best í þágu menntunar til sjálfbærni og hvernig ég gæti þróað þær áfram. Ég greindi gögnin mín og fann kennslufræðilegan kjarna sem einkenndi starf mitt. Í upphafi rannsóknarinnar lagði ég mesta áherslu á eigið starf og samhegi menntunar við líf og reynslu kennaranema. Með því að þróa ólík verkefni sem kröfðust þátttöku á vettvangi fengu kennaranemar tækifæri til að gera tilraunir og prófa sig áfram við að tengja saman fræði og framkvæmd. Það fólst meðal annars í því að skynja, túlka og nýta reynslu úr mismunandi umhverfi. Með vinnu á vettvangi gafst nemum tækifæri til að tengja eigin reynslu við fræði og finna nýjar leiðir til miðla sjálfbærni í gegnum listir. Á þeim sex árum sem rannsóknin stóð yfir þróuðust áfangarnir og áherslurnar. Það leiddi til þess að rannsóknarspurningarnar tóku breytingum. Með greiningu á gögnum fann ég lykilatriði áfanganna. Undir lok rannsóknarinnar þróaði ég greiningatækni sem tók mið af eigin reynslu, hvort í senn því sem heppnaðist vel og því sem betur mátti fara. Tækninni er skipt í fjögur stig þar sem notendur spyrja spurninga sem tengjast eigin gildismati, menningu og sjálfbærni. Fræðilegt framlag rannsóknarinnar á sviði menntunar til sjálfbærni var í formi sjö ritrýndra greina/bókakafla og listrænnar túlkunar á viðfangsefninu sem fólst í þremur myndlistarsýningum, auk þessarar ritgerðar. Það var þýðingarmikið að vinna með báðar rannsóknaraðferðirnar samhliða. Með því móti var varpað ljósi á niðurstöðurnar bæði með hefðbundinni skriflegri greiningu og með myndlistarsýningum og eigin listsköpun. Þessar ólíku rannsóknaraðferðir gerðu mér kleift að þróa eigin starfskenningu og fagmennsku sem kennari á sviði kennaramenntunar og listkennslu. Á hverju ári hefja nýir kennaranemar nám við Listaháskóla Íslands, sem hafa í farteskinu fjölbreytta reynslu og þekkingu frá fyrri störfum. Mannauðurinn í kennaranáminu felst m.a. í því að virkja þá þekkingu. Niðurstöður mínar gefa til kynna að menntun til sjálfbærni krefjist þverfaglegrar nálgunar sem gerir ráð fyrir fjölbreyttum sjónarmiðum og breiðri þekkingu á fyrirbærinu sjálfbærni. Samvinna í samfélagsmiðuðum verkefnum hefur einnig reynst mikilvæg. Virk þátttaka í að tengja kennslufræði og framkvæmd getur hjálpað til við að auka skilning á sjálfbærni.
 

Athugasemdir:

Ph.D. degree and a Doctor of Art degree with the permission of the School of Education, University of Iceland and from Faculty of Art and Design at the University of Lapland.

Skrár

Þetta verk birtist í eftirfarandi safni/söfnum:


Fletta

Um vefinn

Reikningurinn minn