Cultural Sociology of Sport Success: The Case of Olympic Wrestling in Iran

Abstract

How some athletes and teams achieve exceptional success remains one of the most enduring questions in the study of sport. For decades, this question was framed in terms of nature and nurture, and more recently through structural models of national sport systems. These approaches cast culture as a backdrop to elite sporting performance rather than a force that shapes it. This thesis brings culture into the foreground. It argues that sporting success is a meaning-making process and a collective cultural accomplishment that cannot be reduced to the sum of individual talent, training, and resources. Grounded in cultural sociology and Jeffrey Alexander’s strong program, the study treats culture as a relatively autonomous domain of symbols, rituals, narratives, and moral codes. It develops this argument through an in-depth case study of Olympic wrestling in Iran. The thesis comprises three analytically integrated papers that move from the individual to the cultural level, combining survey, ethnographic, and mixed-methods designs.

Eitt af meginviðfangsefnum rannsókna innan íþrótta- og árangursfræða er að reyna að skilja hvaða þættir skýra árangur einstaklinga og hópa. Áratugum saman hefur viðfangsefnið verið rammað inn af andstæðum sjónarhornum sem vísa annars vegar til lífeðlisfræðilegra eiginleika, sem ráðast fyrst og fremst af erfðum, og hins vegar til mótunaráhrifa umhverfis á íþróttafólk sem nær árangri (nature/nurture). Seinni tíma rannsóknir hafa tileinkað sér víðara sjónarhorn en hafa þó aðallega horft til formgerðaráhrifa sem birtast í íþróttastefnum þjóða og ríkja. Á undanförnum árum hefur aukin áhersla verið lögð á áhrif menningartengdra þátta á árangur. Í þessari ritgerð er árangur ólympískra glímukappa frá Íran skýrður út frá menningarfélagsfræðilegum áherslum, og þá sérstaklega út frá hinni „sterku hefð“ menningarfélagsfræðinnar (the strong program). Sú nálgun lítur á menningu sem tiltölulega sjálfstætt svið tákna, helgisiða, frásagna og siðferðislegra kóða sem bæði mótast í samskiptum fólks við umhverfi sitt og hefur mótandi áhrif á fólk innan menningarheimsins. Ritgerðin byggir á þremur rannsóknargreinum um íranska glímukappa, út frá blönduðu rannsóknarsniði, og færir skýringar á árangri frá einstaklingum yfir á breiðara svið þjóðmenningar (frá nature og nurture til culture).